साइन ते साइन ! (एक दिवस असाही )
-----------------------------
परवा 'मातोश्री ' वरून आलो . रात्री उशीर झाला कामे संपायला . काल सकाळी ' ओटोमोटिव्ह रिसर्च ऑर्गनायझेशन ऑफ इंडिया ' मध्ये ऑफ हायवे वाहनांविषयी राष्ट्रीय चर्चासत्र होते . 'माध्यम संयोजन ' आमच्या 'प्रबोधन माध्यम ' कडे होते . वेताळ टेकडी वरील या संस्थेत जाणे आनंददायक असते . तरी सक्काळी सक्काळी जाण्याचा कंटाळा होता. भारतातील वाहनांचे प्रमाणीकरण येथे होते . नवीन वाहन कंपन्यांनी बाजारात आणण्यापूर्वी चाचणी घेण्याची सरकारी यंत्रणा येथे आहे .
' सोसायटी ऑफ ओटोमोटिव्ह इंजिनियर्स ' (एस ए ई ) हि संघटना अशी चर्चासत्रे आयोजित करते . ही खूप कष्टाळू ,कल्पक आणि उत्साही तरुण मंडळी आहेत . (त्यातील कमल व्होरा हे अधिकारी अभियांत्रिकी विद्यार्थ्यांना घेवून अनेक सामाजिक उपक्रम करीत असतात )
चर्चा सत्र सुरु होताना आता अर्धा दिवस वाहने ,इंधन ,अभियांत्रिकी अशी तांत्रिक बरसात होणार असे वाटून मनाची तयारी करीत होतो
अचानक सुरुवातीला राष्ट्रगीताची घोषणा झाली .
अचानक सुरुवातीला राष्ट्रगीताची घोषणा झाली .
उभे राहून पाहतो ,तर मोठ्या स्क्रीन वर मूक बधिर विद्यार्थ्यावर चित्रित केलेले राष्ट्रगीत सुरु झाले . मोठ्या शाळेच्या आवारात कृष्ण -धवल रंगावर चित्रित झालेली उत्साही मूक -बधिर मुले साईन लेन्ग्वेज मध्ये राष्ट्गीत हातवारे,मुकाभिनय यातून साकार करतात अशी हि फिल्म अगदी अफलातून आहे
ती जेव्हा लागते ,तेव्हा हमखास माझे डोळे ओले होतात . मुद्रा ग्रुप ,बॉबी पवार ,अमित शर्मा यांच्या टीम ने केलेली हि फिल्म 'देशभक्ती कि कोई भाषा नही होती ' या वाक्याने संपते !
जाहिरात विषयक सेमिनार मध्ये एकदा खुद्द प्रल्हाद कक्कर ने हि फिल्म दाखवली होती .
तर ,राष्ट्रगीत संपले ,डोळे पुसले . .
तर ,राष्ट्रगीत संपले ,डोळे पुसले . .
दिवसभर कामे संपवून सायंकाळी एस पी कॉलेज मैदानावर चालायला गेलो . तिथे मूक बधिर मुलांची शाळा आहे . येथील मुलांची जाता येता गाठ पडते . काही माजी विद्यार्थी शाळेच्या भिंतीवर राष्ट्रपुरुषांच्या जयंतीदिनी मोठाली चित्रे रेखाटतात
तर हि शाळा सुटली होती . आणि एक मुलगा रडत होता . त्याला जवळ घेवून साइन भाषेत ,खाणाखुणा करत काय झाले ' विचारले ,एका मुलाने त्याला खोडी करताना पाडले होते .
मी त्याला जवळ घेतले आणि शांत केले . चिखलाने भरलेल्या त्याच्या हातावर दुसऱ्या मूक मुलाने पाणी ओतून स्वछ केला
मी त्याला जवळ घेतले आणि शांत केले . चिखलाने भरलेल्या त्याच्या हातावर दुसऱ्या मूक मुलाने पाणी ओतून स्वछ केला
जमेल तेव्हढी साइन भाषा ,खाणाखुणा यातून संवाद साधला
तो दिवस 'साईन लेन्ग्वेज' च्या आगळ्या वेगळ्या अनुभूतीने सुरु झाला ,आणि तसाच संपला
'अभिव्यक्ती कि कोई भाषा नही होती !
तो दिवस 'साईन लेन्ग्वेज' च्या आगळ्या वेगळ्या अनुभूतीने सुरु झाला ,आणि तसाच संपला
'अभिव्यक्ती कि कोई भाषा नही होती !
(और मानवता कि कोई सीमा नही होती )
No comments:
Post a Comment